fragment

Naar een verhaaltje dat Ward, onze violist, vertelde. 

E bitche mei noa rechts,
E bitche mei noa links,
Leut mich nog es kieke,
E bitche mei omhoog,
E bitche mei omleig,
Leut mich nog es kieke.

Een beetje meer naar links,
Een beetje meer naar rechts,
laat me nog een kijken.
Een beetje meer omhoog,
een beetje meer omlaag,
laat me nog eens kijken

Doa stoand ene man met een lat omhoog,
Van smeurges in me streutje,
Zenne pit en z'n broek dei woare vif rood,
Op zijn pijpe zilvere beutjes.
Daar stond een man met een lat omhoog
's morgens in mijn straatje
Zijn jas en zijn broek waren vuurrood
Op zijn pijpen een zilveren boordje
Toen zoag ich iet wedder ne aandere steun
Deur ne verrekieker te loere,
Hei noam dan zen potlood en veulde iet ein,
Dat scheen mich toch mer ne zoere.
Toen zag ik iets verder een ander staan
door een verrekijker te turen
Hij nam dan zijn potlood en vulde iets in
Dat leek mij toch maar een zuurpruim
Een geboervrouw hoa dat ook gezien,
Stoond aater 't gordijn te loere,
Ze daach waa es dei doa toch on het don,
Zoe loere zèn toch gen toere.
Een buurvrouw had dat ook gezien,
stond van achter haar gordijn te loeren.
Ze dacht: "Wat zijn die daar toch an het doen."
Zo loeren dat zijn geen toeren
Een aander vrouw allein in peignoir
Daach dat dei ein weule breike,
Het dink wès te klein, en dgei koos dus goed zien,
Dat ze nie alles voet koos steike
Een andere vrouw, alleen in kamerjas,
Dacht dat ze kwamen inbreken.
Het ding was te klein, en je kon goed zien,
dat ze niet alles kon verbergen.
Ich goonk noa dei manne, ich weul toch wel wete
Waa dat dei woare on 't don,
"Vei koome de heile doag de boan op meite,
Hei got toch eens rap out mijn zon."
Ik ging naar die mannen,ik wilde wel weten
wat zij aan het doen waren.
"We komen de ganse dag de weg opmeten,
hé, ga eens uit mijn zon."
Ich zaag toen mer drek; "Let toch mèr goed op,
En mok nie te veul foate,
Aanes zijn viei aaternoa gefop,
As het wetter bergop mot loape.
Ik zei toen maar dadelijk: "Let toch maar goed op,
en maak niet teveel fouten,
anders zijn wij later gefopt,
als 't water bergop moet lopen
In rengel en weind, de bjannende zon,
Steun zei noa elkaander te kieke,
En oaf en toa ne noagel in de grond,
Zoe werk zuu mich ook wel ligge.
In regen en wind, de brandende zon,
staan zij naar elkaar te kijken,
en af en toe een nagel in de grond
Zo'n werkje zou mij ook wel liggen.